عمر من غارت شد وغارتگر ازمن دور شد من صبوري كردم وغارتگرم مغرور شد
من سیاسی نیستم اینو واسه خنده گذاشتم جو سازی نشه بي تو طوفان زده جنونم ، صيد افتاده به خونم تو چه آسان ميگذري قافل از اندوه درونم، بي من از کوچه سفر کري و رفتي، بي من از شهر سفر کردي و رفتي، قطرهاي اشک درخشيد در چشمان سياهم تا خم کوچه لغزيد نگاهم نگهت نيوفتاد به راهي که گذشتي، چون در خانه ببستم دگر از پاي نشستم گويا زلزله آمد گويا خاه فرو ريخت سرمن بي تو من در همه شهر غريبم بي تو کس نشنود از اين دل شکسته صدايي،برنخيزد از مرغک پر بسته نوايي، تو همه بود و نبودي تو همه شعرو سرودي، چه گريزي ز بر من که ز کويت نگريزم ، گر بميرم ز غم دل با تو هرگز نستيزم من و يک لحظه جدايي نتوانم نتوانم تو به اندازه ی تنهایی من خوبی و من به اندازه ی خوب بودن تو تنها. تو سینه ی کسی که دوستش داری یک خونه گرم داری! زلال که باشی اسمان در تو پیداست! همیشه میگفتی ابی دریای منی بعدها فهمیدم دریای تو سیاه است گفتند: شکست يعني تو يک انسان در هم شکسته اي! این روزها به لحظه ای رسیده ام که با تمام وجود ملتمسانه از اشکهایم می خواهم که یادت را از ذهن من بشوید یادت را بشوید تا دیگر به خاطر تو با خود جدال نکنم ... چرا می دانستم که در این وادی ، عشق و صداقت مدتهاست که پر کشیده اند اما با این همه تمام بدبینی ها و نفرتها را به تاریک خانه دل سپردم و در گذرگاهت سرودی دیگر گونه اغاز کردم و تو چه بی رحمانه اولین تپش های عاشقانه قلب مرا در هم کوبیدی تمام غرور و محبت مرا چه ارزان به خود خواهیت فروختی اولین مهمان تنهایی هایم بودی... به دریای حوادث رهسپارکردیم دستانم از پارو زدن خسته بوددلم گرفته بود... زخم دستهایم را مرهم شدی و شدی پاروزن قایق تنهایی هایم به تو تکیه کردم... و چه آرام آنها را در خود مخفی کردم ... بر زخمهای دلم اما لیاقتش را نداشتم.... دور خیره شده بودی ...من تک و تنها پارو می زدم و دستهایم از فرط رنج و درد به خون اغشته بود تحمل کردم هیچ نگفتم چون زندگی به من اموخته بود صبورانه باید جنگید ... به من اموخته بود که در سرزمینی که تنها اشک ها یخ نبسته اند باید زندگی کرد... جز مشتی هیچ چیز دیگری نبود... با این همه... بهترینم دوستت دارم ... هرگز فراموشت نمی کنم... هیچ کس این چنین سحر امیز نمی توانست مرا ببرد آنجایی که مردمانش به هیچ دل می بندند با هیچ زندگی می کنند به هیچ اعتقاد دارند و با هیچ می میرند! هرچی بگم از نگم بهتره اما اگه بگم دلم آروم میشه در عوض دل شما خون میشه پس نمیگم تا هیچی نشه از همه دوستای گلم تشکر میکنم که به من صبر میدن بخدا همین الان هم که دارم اینارو مینویسم اشک تو چشام جمع شده از همه تشکر میکنم نمیدونم دیگه چی بگم نمیتونم این اتفاق رو فراموش کنم اما خودمو با حرفای دیگران مشغول میکنم پس میریم واسه آپ با تشکر پادشها تنهایی فاصله دخترك تا پيرمرد يك نفر بود روي نيمكتي چوبي ، روبروي يك آبنماي سنگي. پيرمرد از دختر پرسيد: -غمگيني؟ -نه مطميني؟ -نه -چرا گريه مي كني؟ دوستام منو دوست ندارن. -چرا؟ چون قشنگ نيستم. -قبلا اينو به تو گفتن؟ ولي تو قشنگ ترين دختري هستي كه من تا حالا ديدم. -راست ميگي؟ -از ته قلبم آره - دخترك بلد شد و به طرف دوستاش دويد چند دقيقه بعد پيرمرد اشك هاشو پاك كرد ، كيفش رو باز كرد ، عصاي سفيدشو رو بيرون آورد و رفت انتـــــــــــــــــــــــــــــظار ... بودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد ... کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودنهایت میشد ... کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم و دردهایم را به گوش تو میرساندم... بدون تو عاشقی برایم عذاب است میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم... کاش میدانستی که چقدر دوستت دارم و بیش از عشق بر تو عاشقم... میدانی که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی برایم پر از درد و عذاب میشود میدانم که نمیدانی بدون تو دیگربهانه ای نیست برای ادامه ی زندگی جزانتظار آمدنت ... انتـــــــــــــــــــــــــــــظار ... شش حرف و چهار نقطه ! کلمه کوتاهيه اما معنيش رو شايد سالها طول بکشه تا بفهمي ! تو اين کلمه کوچیک ده ها کلمه وجود داره که تجربه کردن هر کدومش دل شير مي خواد! تنهايي ، چشم براه بودن ، غم ؛غصه ، نا اميدي ، شکنجه رو حي ،دلتنگی ، صبوری ، اشک بیصدا ؛ هق هق شبونه ؛ افسردگي ، پشيموني، بي خبري و دلواپسي و .... ! براي هر کدوم از اين کلمات چند حرفي که خيلي راحت به زبون مياد و خيلي راحت روي کاغذ نوشته ميشه بايد زجر و سختي هايي رو تحمل کرد تا معاني شون رو فهميد و درست درک شون کرد !!! و قبل از همه ی اینها متنفرم.....
انتظار تو کشیدن واسه من یک عادتهقصه ئ غم دل من صدهزار حکایتهتویی که میدونی عشق من پراز صداقتهواسه من جدایی سخته واسه تو چه راحتههنوزم به عشق تو دلم پراز حسادتهتو بدی میکنیو دلم چه بی شکایتهدلمو شکستی اما توی قانون دلتحکم جرم دل شکستن عزیزم مرامتتچشم تو با هر نگاهش یک قیامت میکنهفکر نکن دلم به دوری تو عادت میکنهخاطرات تو همیشه توی خاطر منهآرزوی من فقط تورو دوباره داشتنهتو تموم آرزوهای منو دادی به بادمیدونم اسممو حتی دیگه یادت نمباداینه حرف آخرم اگه صدامو میشنویتوی این دنیا کسی تورو مثل من نمیخواد
گفت: نه ! شکست يعني من هنوز موفق نشده ام.
گفتند شکست يعني تو هيچ کاري نکرده اي.
گفت نه! شکست يعني من هنوز چيزي ياد نگرفته ام.
گفتند : شکست يعني تو يک آدم احمق بودي.
گفت نه! شکست يعني من به اندازه کافي جرات و جسارت داشته ام.
گفتند : شکست يعني تو ديگر به آن نمي رسي.
گفت : نه شکست يعني مي بايد از راهي ديگر به سوي هدفم حرکت کنم.
گفتند : شکست يعني تو حقير و نادان هستي
گفت: شکست يعني من هنوز کامل نيستم.
گفتند: شکست يعني تو زندگيت را تلف کردي.
گفت نه! شکست يعني من بهانه اي براي شروع کردن دارم.
گفتند: شکست يعني تو ديگر بايد تسليم شوي!
گفت : نه! شکست يعني من بايد بيشتر تلاش کنم.
من تمام فریاد ها را بر سر خود می کشم
روزی را که قایقی ساختیم و آنرا از از ساحل سرد سکوت
هیچ گاه از زخمهای روحم چیزی نگفتم
دوست داشتم برق چشمانت را مرهمی کنی
مدتها بود که به راه های رفتبه گذشته های
و ای کاش زود تر قایقم را سبکتر کرده بودم...
دیدی اونم رفت 
زني از خانه بيرون آمد و سه پيرمرد را با چهره های زیبا جلوي در ديد.به آنها گفت: « من شما را نمي شناسم ولي فکر مي کنم گرسنه باشيد،بفرمائيد داخل تا چيزي براي خوردن به شما بدهم.»آنها پرسيدند:« آيا شوهرتان خانه است؟»زن گفت: « نه، او به دنبال کاري بيرون از خانه رفته.»آنها گفتند: « پس ما نمي توانيم وارد شويم منتظر می مانیم.»عصر وقتي شوهر به خانه برگشت، زن ماجرا را براي او تعريف کرد.شوهرش به او گفت: « برو به آنها بگو شوهرم آمده، بفرمائيد داخل.»زن بيرون رفت و آنها را به خانه دعوت کرد. آنها گفتند: « ما با هم داخل خانه نمي شويم.»زن با تعجب پرسيد: « چرا!؟» يکي از پيرمردها به ديگري اشاره کرد و گفت:« نام او ثروت است.» و به پيرمرد ديگر اشاره کرد و گفت:« نام او موفقيت است. و نام من عشق است، حالا انتخاب کنيد که کدام يک از ما وارد خانه شما شويم.»زن پيش شوهرش برگشت و ماجرا را تعريف کرد.شوهـر گفت:« چه خوب، ثـروت را دعوت کنيم تا خانه مان پر از ثروت شود! » ولي همسرش مخالفت کرد و گفت:« چرا موفقيت را دعوت نکنيم؟»فرزند خانه که سخنان آنها را مي شنيد، پيشنهاد کرد:« بگذاريد عشق را دعوت کنيم تا خانه پر از عشق و محبت شود.»مرد و زن هر دو موافقت کردند. زن بيرون رفت و گفت:« کدام يک از شما عشق است؟ او مهمان ماست.»عشق بلند شد و ثروت و موفقيت هم بلند شدند و دنبال او راه افتادند. زن با تعجب پرسيد:« شما ديگر چرا مي آييد؟»پيرمردها با هم گفتند:« اگر شما ثروت يا موفقيت را دعوت مي کرديد، بقيه نمي آمدند ولي هرجا که عشق است ثروت و موفقيت هم هست! »آری... با عشق هر آنچه که می خواهید می توانید به دست آوردید
نه
شاد شاد شاد 
متنفرم از هر چیزی که زمان را به یاد من میاورد
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
آرمان
منوی سايت
نوشتهای قبلی
دوستان عزیز
طراح قالب
امكانات سايت
